Το δίλημμα γύρω από την παρακολούθηση κινητού σε σχέση με παιδί ή σύζυγο βασίζεται κυρίως στη διαφορά ανάμεσα στην προστασία και την παραβίαση της ιδιωτικότητας.
Για τα παιδιά, πολλοί γονείς θεωρούν την παρακολούθηση εργαλείο ασφάλειας: τοποθεσία, επαφές ή δραστηριότητα στο διαδίκτυο μπορούν να βοηθήσουν στην πρόληψη κινδύνων και στην καλύτερη επίβλεψη ανηλίκων. Από την άλλη, υπάρχει ο φόβος ότι η υπερβολική επιτήρηση επηρεάζει την εμπιστοσύνη και την ανεξαρτησία του παιδιού. Στην περίπτωση συζύγου ή συντρόφου, η παρακολούθηση κινητού συνδέεται συχνά με ζητήματα ζήλιας, καχυποψίας ή ελέγχου. Εδώ το ηθικό και νομικό ζήτημα είναι πιο έντονο, καθώς η παρακολούθηση χωρίς συναίνεση θεωρείται παραβίαση προσωπικών δεδομένων και μπορεί να βλάψει σοβαρά τη σχέση εμπιστοσύνης. Έτσι, το βασικό ερώτημα που κυριαρχεί στις αναζητήσεις είναι: «Πού τελειώνει η ασφάλεια και πού αρχίζει η παραβίαση της ιδιωτικής ζωής;»